Kategoria: Obrona Cywilna

Ogłoszono przez Michał Pasynek

Indywidualne środki ochrony przed skażeniami

Indywidualne środki ochrony przed skażeniami

Indywidualne środki ochrony przed skażeniami zabezpieczają przed bojowymi środkami trującymi, toksycznymi środkami przemysłowymi, biologicznymi, pyłem promieniotwórczym oraz częściowo przed działaniem promieniowania cieplnego podczas wybuchów jądrowych. Należą do nich środki ochrony dróg oddechowych i środki ochrony skóry.

Do indywidualnych środków ochrony dróg oddechowych zalicza się:

  • maski przeciwgazowe filtracyjne i izolacyjne różnych typów,
  • respiratory oraz wykonane we własnym zakresie maski tkaninowe
  • opaski przeciwpyłowe (chroniące przed skażeniami promieniotwórczymi).

Z braku środków etatowych można drogi oddechowe zabezpieczyć środkami zastępczymi . Nie chronią one całkowicie przed działaniem bojowych środków trujących i biologicznych, zabezpieczają jednak przed skażeniem dróg oddechowych pyłem promieniotwórczym.

Wykonanie podręcznych środków ochrony w postaci tamponów jest stosunkowo łatwe. Potrzebny jest do tego kawałek tkaniny. Po złożeniu go na pół i wypełnieniu innymi materiałami włóknistymi, jak wata, filc, tkaniny z włókien naturalnych lub sztucznych, papierem karbowanym itp., tampon powinien mieć grubość 1,5 - 2 cm. Zabezpiecza się nim usta i nos. Tampon utrzymuje się na twarzy za pomocą gumki lub taśm wiązanych z tyłu głowy.

Środkami zastępczymi chroniącymi drogi oddechowe są:
maski przeciwpyłowe, tampony (respiratory), opaski ochronne.

Maskę przeciwpyłową wykonuje się z warstw tkaniny. Kilka warstw środkowych powinno być wykonanych z tkaniny grubszej włóknistej (flanela, barchan, wełna itp.), aby mogły spełniać rolę filtra. Maska przeciwpyłowa powinna zakrywać twarz, podbródek i uszy. Maska utrzymuje się na twarzy za pomocą związanych z tyłu tasiemek. Do ochrony wzroku wykorzystujemy okulary typu gogle narciarskie lub podobne.

Tampon, zwany też respiratorem płatkowym, sporządza się z kilku warstw cienkiej tkaniny filtrującej zwilżonych roztworem odkażalnika. Mokry tampon pod uciskiem palców łatwo przyjmuje kształt twarzy i dobrze do niej przylega. Tampon chroni usta i nos.

Opaskę ochronną wykonuje się na ogół z gazy i waty Sposób wykonania jest następujący: na środku rozłożonej gazy o wymiarach cm układa się warstwami grubości do 3 cm równolegle watę o wymiarach 30x20 cm; następnie brzegi gazy zawija się i zszywa; końce gazy rozcina się na długości 30-35 cm z każdej strony do zawiązania z tyłu głowy Opaska chroni usta i nos. Do zabezpieczenia oczu mogą służyć okulary przeciwpyłowe.

 

 

 

 

Zastępcze środki ochrony skóry
 

Oprócz środków ochrony dróg oddechowych należy założyć środki ochrony skóry lub zastępcze środki ochrony skóry, które są niezbędnym uzupełnieniem środków ochrony dróg oddechowych.
Środki ochrony skóry służą do ochrony powierzchni ciała przed działaniem ciekłych (kropli, mgły) środków trujących, środków biologicznych, substancji promieniotwórczych, a także przed promieniowaniem cieplnym wybuchów jądrowych i środkami zapalającymi (napalm).

Najbardziej przydatne dla ochrony skóry są :

  • płaszcz ochronny (OP-1) wykonany ze specjalnej tkaniny dwustronnie gumowanej,
  • odzież ochronna lekka (L-2, L-1) - wykonana z podgumowanej tkaniny bawełnianej.

Zastępcze środki ochron skóry zabezpieczają, przed pyłem promieniotwórczym. Mogą nimi być :

  • wszelkiego rodzaju płaszcze i peleryny przeciwdeszczowe z gumy i podgumowane, z płótna impregnowanego, tkanin z włókien sztucznych, folii itp.;
  • fartuchy ochronne gumowe, z tkanin podgumowanych i impregnowanych, skórzane i z tworzyw sztucznych;
  • kombinezony skórzane i ubiory z folii metalizowanej;
  • buty gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych;
  • okulary ochronne (przemysłowe, motocyklowe, narciarskie);
  • nakrycia głowy gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych.

Z wymienionych przedmiotów można skompletować odzież ochronną, która - wraz ze środkami ochrony dróg oddechowych - umożliwi wykonanie krótkotrwałych czynności ratowniczych, niezbędnych prac gospodarczych, a także przejście krótkiego odcinka terenu skażonego.